برخی روزا که خیلی خسته می شم یاد سالهای دورونزدیکم می افتم که چقد دانش آموزان خیلی عالی و کاملی داشتم

چه زود گذشتند... کاش می موندند وبودند.....

دوس داشتم وقتی به اداره ورییس می گفتم

میخوام بازنشست بشم بگوید بمون

یکسال دیگه هم بمون ونرو

ولی نڭفت ونکرد وفوری امضا کرد یعنی برو مهم نیستی....

پست قبلی برااین بود که

بگویم کاش مسوولانمان درک داشتند....

کاش بچه ها برایشان مهم بودند....

بـهـانهها بزرگترین تـرمـز و موانع پیشرفتمان
هـسـتـن و از آنهـا به "دزد زمـان " یـاد میکنند
یاد بگیریم بـهـانـههـا رو از زنـدگیمان حـذف
کنیم ...

خطرناک ترین جمله دنیا:
" من همینم که هستم "!

در این جمله می توانیم غرور ،لجاجت
خودخواهی ،درجا زدن و به تدریج
راندن آدم ها از اطراف خود را
حس کنیم ...

تا میتونید از آدم های پر توقع فاصله بگیرید.
به قول محمود دولت آبادی؛ «چون آنها حافظه ضعیفی دارند، خوبیها را زود فراموش میکنند ...»

نزار قبانی یک جایی میگه «مرا جوری در آغوش بگیر که انگار فردا میمیرم؛ و فردا چطور؟ جوری در آغوشم بگیر که انگار از مرگ بازگشته ام.»